Οι άνθρωποι είναι σαν τα δέντρα. Μπορείς να υπολογίσεις το ύψος τους, να αισθανθείς την υφή του φλοιού τους, να μετρήσεις τα κλαδιά τους, να γευτείς τους καρπούς τους. Δεν μπορείς όμως να γνωρίσεις την ποιότητα των καρπών τους ή να υπολογίσεις με ακρίβεια το βάθος και το άπλωμα της ρίζας τους. Ούτε να είσαι σίγουρος για τα συστατικά που αντλήθηκαν από τις ρίζες του και διατρέχουν τον κορμό τους. Ούτε να είσαι βέβαιος για την προέλευση της γύρης που επικονίασε Τα άνθη τους.
Δεν μπορείς- αναλόγως- να γνωρίσεις με ακρίβεια τις σκέψεις των ανθρώπων, την ποιότητα του ήθους τους, παρά μόνο να έχεις την εμπειρία των πράξεών και των λόγων τους. Τα μαλλιά, τα μάτια, το χαμόγελο, η στάση του σώματος είναι παραμορφωτικοί φακοί του χαρακτήρα τους. Η ουσία θα παραμένει πάντα άγνωστη στο σύνολό της και μόνο κάποια ψήγματα θα εμφανίζονται, για να συνθέσουν μια ικανοποιητική -κάποιες φορές- εικόνα, που ως εικόνα θα είναι πάντα επιφανειακή και δυσανάγνωστη, γιατί ποτέ δεν θα είσαι σίγουρος από ποια ακριβώς υλικά δημιουργήθηκε..

Από stratilio

Αφήστε μια απάντηση