Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων

Μικροί θεοί

Όταν βλέπουμε, είναι αδύνατον να δούμε το μάτι μας και όταν περπατάμε, δεν μπορούμε να δούμε την κινητήρια δύναμη του σώματος μας. Όταν τρώμε, δεν

Περισσότερα...

Το “δεν”

Το “δεν” είναι η μια δαιμονική λέξη. Στέκεται δίπλα στο ρήμα και το διχοτομεί. Διχοτομεί και τον κόσμο που περιγράφει. Γιατί, ό,τι δεν υπάρχει, προϋποθέτει

Περισσότερα...

Τα υλικά της μέρας

Από λίγα υλικά φτιάχνουμε τη μέρα. Δυο τρεις λέξεις αισιοδοξίας, πέντε έξι βλέμματα ενθάρρυνσης και ένα φτερωτό χτύπημα στην πλάτη.Κι έπειτα αρχίζουμε να υφαίνουμε με

Περισσότερα...

Λιμάνια

Ίσως είναι η απεραντοσύνη των προσδοκιών που γεννά η θάλασσα.Ίσως είναι οι άνθρωποι που έρχονται από μακριά και συναντούν τα ανυπόμονα μάτια όσων τους περιμένουν.Ίσως

Περισσότερα...

Απροσπέλαστο κάστρο

Ο Καθένας χτίζει το κάστρο της αλήθειας του με υπομονή και επιμέλεια. Τα υλικά του είναι από γρανίτη, ατσάλι και βασάλτη. Τα τείχη του κάστρου

Περισσότερα...

Βουλιμία

Κάθε πρωί δαγκώνουμε μια μπουκιά από την αιωνιότητα. Τη μηρυκάζουμε πίσω από τους κυνόδοντες και την καταπίνουμε. Αν τη μασήσουμε καλά, μας δίνει ένα αίσθημα

Περισσότερα...

Ξεχασμένο ρούχο

Σήμερα λέω να πρωτοτυπήσω : θα φορέσω το ξεχασμένο ρούχο της αδιαφορίας, εκείνο που δεν προλαβαίνω να αερίσω… Ίσως μου έρχεται κάπως στενό, η μούχλα

Περισσότερα...