Stratilio

Σημειώσεις / Άρθρα / Δοκίμια

Αισθήσεις

Φεγγάρι

Ωραίο το φεγγάρι κι απόψε. Πιστό στο ραντεβού του. Αυτάρεσκο στη γύμνια του και πρόστυχο σε κάθε φαντασία. Να μας θυμίζει την κυριαρχία του στην αντίστροφη μέτρηση του χρόνου. Να μας ξύνει τη χαίνουσα πληγή της βεβαιότητας ότι δεν καταφέραμε…

Λιμάνια

Ίσως είναι η απεραντοσύνη των προσδοκιών που γεννά η θάλασσα.Ίσως είναι οι άνθρωποι που έρχονται από μακριά και συναντούν τα ανυπόμονα μάτια όσων τους περιμένουν.Ίσως είναι εκείνοι που φεύγουν, παίρνοντας μαζί τους όνειρα μοιρασμένα στη στεριά.Ίσως πάλι είναι εκείνοι που…

Πρωταγωνιστής

Όσες εικόνες ανθρώπων γύρω σου και αν φορέσεις. Όσες οσμές και αν ρουφήξουν οι πόροι σου. Όσες φωνές και αν κυλήσουν στις σφύζουσες αρτηρίες σου, στο τέλος της ημέρας θα καθίσεις μπροστά στην οθόνη του μυαλού σου και θα υποχρεωθείς…

Χαλίκια

Οι στιγμές που οι λέξεις γίνονται βαριά χαλίκια και στοιβάζονται μέσα μας, τείνουν κάποτε να γίνουν μια ενοχλητική ακολουθία. Άλλοι το λένε αδυναμία αυτό και άλλοι αδιαφορία, κάποιοι το λένε αφωνία.Δε λέω, είναι απαραίτητη πότε-πότε η συμμόρφωση στις υποδείξεις των…

Τα ξέφτια του καλοκαιριού

Ο Σεπτέμβρης σέρνει πίσω του τα ξέφτια του καλοκαιριού και προαναγγέλλει έναν αβέβαιο χειμώνα. Το τελευταίο δροσερό άγγιγμα ενός ζεστού αέρα τον συνοδεύει. Οι εικόνες των πολύχρωμων ημερών του θέρους ξεθωριάζουν. Η μελαγχολία του δεν είναι πηγαία, ούτε ακατάσχετη. Είναι…

Βουλιμία

Κάθε πρωί δαγκώνουμε μια μπουκιά από την αιωνιότητα. Τη μηρυκάζουμε πίσω από τους κυνόδοντες και την καταπίνουμε. Αν τη μασήσουμε καλά, μας δίνει ένα αίσθημα πληρότητας. Αν όμως την καταπιούμε βιαστικά, νιώθουμε δυσφορία και βαρυστομαχιά.Kάπως έτσι εξαργυρώνουμε τη βουλιμία μας…

Ευαίσθητη αντένα

Είναι πολύ μεγάλη η απόλαυση που προσφέρουν οι αισθήσεις, όταν λειτουργούν σε πλήρη εγρήγορση και ρουφούν τα αισθήματα στη μέγιστη έντασή τους. Αντιθέτως, ο ερωτευμένος δεν χρειάζεται παρά ελάχιστα αισθητικά ερεθίσματα από τον έρωτά του, για να νιώσει την υπέρτατη…

Ύλη και μορφή

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη («Μετά τα Φυσικά»), η σύνθεση ύλης και μορφής επιδέχεται τη γένεση και τη φθορά. Η μορφή όμως ως ενέργεια, αποκομμένη από την ύλη, δεν γεννιέται και δεν φθείρεται. Μόνον τα υλικά πράγματα επιδέχονται γένεση και φθορά….

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων