Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων

Η συνύπαρξη του καλού και του κακού

Το καλό συνυπάρχει με το κακό και το ευχάριστο με το δυσάρεστο.Στον διάλογο του Πλάτωνα “Φαίδων” ο Σωκράτης λέει στους συνομιλητές του : “Τί παράξενο πράγμα φαίνεται να είναι, φίλοι μου, αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν ευχάριστο. Τί περίεργη που είναι η φύση του, σε σχέση με εκείνο που θεωρείται αντίθετό του, το δυσάρεστο […] Και παρακάτω συνεχίζει : “αν ο Αίσωπος είχε συνθέσει έναν μύθο θα έλεγε πως ο Θεός θέλοντας να συμφιλιώσει τα δύο αυτά όντα που πολεμούν συνεχώς το ένα το άλλο, επειδή δεν έβρισκε άλλο τρόπο, κόλλησε τα κεφάλια τους. Γι’ αυτό, σε όποιον έρχεται το ένα, του έρχεται αμέσως και το άλλο. Αυτό ακριβώς, νομίζω, συμβαίνει και σε μένα τώρα. Επειδή πονούσε το πόδι μου εξαιτίας του επιδέσμου, έρχεται τώρα ως επακόλουθο ένα ευχάριστο αίσθημα”.Πόσο δίκαιο είχε ο θείος Πλάτων ! Πόσο ενθαρρυντικό το μήνυμά του για την ανθρώπινη φύση ! Αν όλοι μπορούσαμε να σκεφτόμαστε τη χαρά, όταν υποφέρουμε και αν όλοι μας σκεφτόμασταν και τα δυσάρεστα, όταν νιώθουμε χαρά και ευχαρίστηση, ίσως θα βρίσκαμε την απαιτούμενη ισορροπία να μην καταρρέουμε σε κάθε αντιξοότητα και να μην ενθουσιαζόμαστε σε κάθε χαρά που ζούμε. Ίσως τότε θα βλέπαμε τα πράγματα με πιο καθαρή ματιά, με περισσότερη σύνεση και κυρίως με πιο μεγάλη αντοχή και υπομονή. Ίσως να ήμασταν πιο ήρεμοι και πιο ψύχραιμοι, αν κατανοούσαμε τους κύκλους της ζωής και την αναπόδραστη μοίρα μας…

Αφήστε μια απάντηση