Αυτοεκπληρούμενη προφητεία

Η παραδοχή του λάθους δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πολύ συχνά εμπλέκεται στη διαδικασία της παραδοχής και η αυτοεκπληρούμενη προφητεία. 
Ο κοινωνιολόγος Robert K. Merton, που πρώτος την επινόησε ως όρο το 1948, μας εξηγεί : «Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία είναι, αρχικά, ένας εσφαλμένος ορισμός μιας κατάστασης που προκαλεί μια νέα συμπεριφορά, η οποία οδηγεί στο να γίνει πραγματικότητα η αρχικά εσφαλμένη σύλληψη της κατάστασης. Αυτή η απατηλή ισχύς της αυτοεκπληρούμενης προφητείας διαιωνίζει την κυριαρχία του λάθους. Γιατί έτσι ο «προφήτης» παραθέτει την πραγματική πορεία των γεγονότων ως απόδειξη για το ότι είχε εξαρχής δίκιο». 
Με βάση αυτήν την κομψή περιγραφή είναι πολύ δύσκολο να παραδεχτεί κάποιος το λάθος του, όταν έχει εσφαλμένη εντύπωση ή γνώμη για μια κατάσταση ή ένα πρόσωπο, όταν στην αρχή πίστεψε ότι είχε δίκιο. Μπορεί, για παράδειγμα, να αποδειχθεί ότι κάποιος που εσφαλμένα υποστηρίζει ότι δεν είναι ηλίθιος, να είναι τελικά ηλίθιος, αλλά να συνεχίζει να τον υποστηρίζει υπομονετικά διαιωνίζοντας το λάθος του, έως ότου τα γεγονότα τον πείσουν ότι δεν είναι, και συνεπώς η αρχική εκτίμησή του ήταν σωστή…

You may also like...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων