Ύλη και μορφή

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη («Μετά τα Φυσικά»), η σύνθεση ύλης και μορφής επιδέχεται τη γένεση και τη φθορά. Η μορφή όμως ως ενέργεια, αποκομμένη από την ύλη, δεν γεννιέται και δεν φθείρεται. Μόνον τα υλικά πράγματα επιδέχονται γένεση και φθορά.
Έτσι εξηγούνται όλα : πώς δηλαδή, ενώ το υλικό μέρος του ανθρώπου που αγαπήσαμε κάποτε, που ερωτευτήκαμε σφόδρα, χάνεται, εξαφανίζεται, απομακρύνεται από τις αισθήσεις μας, η μορφή του όμως παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου, μας «συντροφεύει» για πολύ καιρό, άλλοτε ως δροσερό θρόισμα, άλλοτε ως ανυπόφορος βραχνάς.
Κάποτε ως το τέλος της ζωής μας…

Πίνακας : Claude Monet, «The Promenade, Woman with a Parasol», 1875

You may also like...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων