Οι λέξεις κάποτε γίνονται σχεδόν αόρατες χορεύτριες με διάφανα πέπλα, αιωρούμενες ανάμεσα σε χάσκοντα στόματα. Ένα θνησιγενές ταγκό από τα πρώτα κιόλας βήματα.Ένα βουβό κρεσέντο αφασίας.Μία σαγηνευτική σιωπή πριν την καταστροφή.Όταν όλα έχουν ειπωθεί, οι λέξεις γίνονται ιέρειες στην τελετή του τέλους…

Πίνακας : Salvador Dali, “Apparition of the Visage of Aphrodite of Cnidos in a Landscape”, 1981

Αφήστε μια απάντηση