Ο (μη) περιορισμός των επιθυμιών

Ποια είναι η σχέση της επικούρειας φιλοσοφίας με τη μοντέρνα ηθική ; Ο περιορισμός των επιθυμιών. Έλεγε ο Επίκουρος (341-270 π.Χ.) στην επιστολή του “Προς Μενοικέα” : “αν θέλεις να κάνεις πλουσιότερο τον Πυθοκλή, μην του δίνεις περισσότερα χρήματα, περιόρισε τις επιθυμίες του !” Έτσι και σήμερα, το ζητούμενο για το σύγχρονο νεοφιλελεύθερο μοντέλο δεν είναι η απόκτηση πολλών αγαθών ως απόρροια των επιθυμιών μας, αλλά ο περιορισμός τους. Ωστόσο, η συρρίκνωση της οικονομικής μας δυνατότητας δεν στοχεύει στην αδυναμία απόκτησης αγαθών, αλλά στον περιορισμό του αριθμού τους. Το ζητούμενο δεν είναι να μην αποκτούμε αγαθά ικανοποιώντας τις επιθυμίες μας. Είναι να αποκτούμε λίγα, αλλά πανάκριβα αγαθά και με αυτά να είμαστε ικανοποιημένοι : ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο, οι “εξαγορασμένες” σπουδές μας, οι ολιγοήμερες, αλλά πανάκριβες διακοπές μας. Δεν πρέπει να τα επιθυμούμε όλα. Πρέπει να μάθουμε να επιθυμούμε λίγα και ακριβά. Να μάθουμε να ξοδεύουμε όλη τη ζωτική μας ενέργεια στην απόκτηση λίγων, αλλά πολυδάπανων αγαθών, ώστε να είμαστε μονίμως ανικανοποίητοι, μονίμως πεινασμένοι, μονίμως δέσμιοι των ανεκπλήρωτων επιθυμιών μας…

Πίνακας : Vincent van Gogh, “The Potato Eaters”, 1885

Αφήστε μια απάντηση