Έτσι κι αλλιώς είμαστε κλέφτες.
Άλλοι κομψοί και φινετσάτοι και άλλοι αδέξιοι διαρρήκτες.
Κλέβουμε λόγια,
κλέβουμε ιδέες,
κλέβουμε την ομορφιά που απλώνεται γύρω μας,
κλέβουμε τον χρόνο που απομένει στην υδρία μας.
Με τον καιρό βέβαια, γινόμαστε υπομονετικοί σταλαγμίτες, μονίμως διψασμένοι για λίγες σταγόνες ευτυχίας…

Αφήστε μια απάντηση