Όταν κρυσταλλωθεί μια άποψη, όσο παράλογη και εξωφρενική και αν είναι, όσο κενή και κούφια και αν φαντάζει, αποκτά μέσα στο μυαλό θηριώδεις διαστάσεις. Υψώνεται σαν άδειο, ακατοίκητο οικοδόμημα, επιβλητική και βλοσυρή, απτόητη σε κάθε επίθεση της λογικής, ένας ακοίμητος φρουρός από γρανίτη, ένας γοητευμένος νάρκισσος από την αντοχή του ανόθευτου σκυροδέματος…

Αφήστε μια απάντηση