Κοσμικά Σύμμεικτα [2]

kandinsky

Αδυναμία

Όταν κάποιος αδυνατεί να κατανοήσει την αιτία των πάντων, το πρωταρχικό αίτιο από το οποίο προήλθαν τα πάντα στο σύμπαν, δεν είναι ούτε άθεος, ούτε αρνητής των φυσικών νόμων. Αποδέχεται απλώς τη φυσική αδυναμία του ελεύθερος από τις δεσμεύσεις των συνεπειών της…[30/5/2018]

Κομψές περιφερόμενες μουσικές συνθέσεις

Είμαστε κομψές περιφερόμενες μουσικές συνθέσεις. Σύμφωνα με τη θεωρία των Χορδών ο κόσμος μας αποτελείται από αμέτρητες μονοδιάστατες οντότητες που μεταφέρουν ενέργεια, τις χορδές. Αυτές οι ανεπαίσθητες από οποιοδήποτε μικροσκοπικό όργανο ίνες πάλλονται μεταξύ τους, όπως οι χορδές ενός μουσικού οργάνου και σχηματίζουν τα πάντα γύρω μας, όπως το όργανο συνθέτει τις νότες της μουσικής.
Άλλοτε αυτοσχεδιάζουμε κάτω από το φως των αστεριών, και άλλοτε αναζητούμε την αρμονική συνύπαρξη στη μεγάλη κοσμική μουσική συμφωνία. Κάποιες φορές πάλι, φαλτσάρουμε σαν αλαλάζοντα κύμβαλα, και κάποιες άλλες γινόμαστε το νανούρισμα πριν τον μεγάλο ύπνο…[28/5/2018]

Η καμπύλωση του χωροχρόνου

Ο σπουδαίος φυσικός John Archibald Wheeler έλεγε : «Η καμπύλωση του χωροχρόνου λέει στην ύλη πώς να κινηθεί και η ύλη λέει στον χωροχρόνο πώς να καμπυλωθεί».
Αν παραφράζαμε τα λόγια του, δε θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι και το πιο θαυμαστό υλικό δημιούργημα, ο άνθρωπος , καμπυλώνει τον χωροχρόνο του και τον διαμορφώνει με κάθε δράση και ενέργειά του, ακόμη και με τη σκέψη του, αλλά η δράση και η «κίνησή» του εξαρτάται αποκλειστικά από τον χωροχρόνο μέσα στον οποίο κινείται. Η ζωή του δηλαδή, καθορίζεται από τα πάντα γύρω του, και ο ίδιος ορίζει και διαμορφώνει τα πάντα, σαν ένας μικρός, ασύχαστος θεός…[27/5/2018]

Η κβαντική φάρσα

Όλοι συμφωνούν σήμερα πως ό,τι συμβαίνει στον μικρόκοσμο, έχει τις αντιστοιχίες του στη μεγάλη κλίμακα του σύμπαντος. Ένα από τα πιο παράξενα φαινόμενα, αλλά πειραματικά αποδεδειγμένο, είναι αυτό της κβαντικής διεμπλοκής. Δύο ηλεκτρόνια που δημιουργούνται μαζί, όταν χωριστούν, ανεξαρτήτως της απόστασης που τα χωρίζει, αλληλεπιδρούν. Όταν αλλάζει η μέτρηση του ενός, αλλάζει ταυτόχρονα και η μέτρηση του άλλου. Όταν αλλάζει η ενεργειακή κατάσταση του ενός, αλλάζει και του άλλου. Όταν συμβεί κάτι σε οποιοδήποτε από τα δύο, το άλλο αντιδρά ακαριαία.
Τι υπέροχη ιδέα και πόσο τρομακτική ! Δύο άνθρωποι αποτελούνται κι αυτοί από αμέτρητα σωματίδια. Αφού πρώτα δημιουργήσουν ένα κοινό ερωτικό ενεργειακό πεδίο, όταν για κάποιο λόγο χωρίζουν, συνεχίζουν να ασκούν το ένα επιρροή στο άλλο, ακόμη και αν τα χωρίζει μεγάλη απόσταση, ακόμη και αν τους χωρίζει ο θάνατος. Αυτός ο συνεκτικός δεσμός ανάμεσα τους, είναι τόσο μοναδικός, αλλά και τόσο δεσμευτικός !

Είναι ταυτόχρονα ευχή και κατάρα. Ένα υπέροχο κοσμικό παράδοξο.
Μια λαμπερή κβαντική φάρσα…[20/5/2018]

Η επινόηση της επιστήμης

Η ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει στο Θεό ή σε ό,τι άλλο ονομάζει πρωταρχικό αίτιο των πάντων υπαγορεύεται στην πραγματικότητα από την ανάγκη του να θέσει όρια στον κόσμο του, να τιθασεύσει κάπως την ακατανόητη και ενοχλητική έννοια του απείρου.

Για παρόμοιο λόγο επινόησε και τις επιστήμες. Κάθε εξήγηση που δίνει για οτιδήποτε συλλαμβάνουν οι αισθήσεις του και το νοητό κομμάτι της ψυχής του, είναι μια προσπάθεια να δώσει συγκεκριμένες διαστάσεις στο πεδίο δράσης του και στο αχανές του χωροχρόνου• ένας ατέρμονος αγώνας να θέσει όρια στην άπειρη έκταση των ερμηνειών του χωροχρονικού του πεδίου. Είναι εξάλλου, το μοναδικό ον που αναζητά όρια στην απεραντοσύνη που βιώνει με τη συνείδησή του.

Και η δύναμη της πίστης του στον έναν ή στον άλλο πόλο είναι αντιστρόφως ανάλογη της διάθεσης του να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις σε αναπάντητα ερωτήματα. Η πίστη, δηλαδή, στο υποτιθέμενο θεϊκό σχέδιο είναι αντιστρόφως ανάλογη στην εμπιστοσύνη που δείχνει στις επιστημονικές αποδείξεις και στις λογικές εξηγήσεις…[9/5/2018]

kandinsky.black-spot-I

Αν η κβαντική είναι η πιο αληθοφανής ερμηνεία των πάντων, οι στιγμές που εγγράφονται ως εμπειρίες στο ατομικό υποσυνείδητο είναι η καλύτερη απόδειξη. Πώς αλλιώς να ερμηνευθεί το «ξύπνημα» και ο στροβιλισμός τους με υλική υπόσταση, με γεωμετρικές αναφορές και χρονικές οριοθετήσεις, κάθε φορά που ένα εξωτερικό ερέθισμα φαινομενικά άσχετο με την πρωτογενή εμπειρία αρκεί, για να επαναφέρει με άλλη ορμή και δύναμη τα απομεινάρια της σε όλο το φάσμα των αισθήσεων ;[10/5/2018]

Η μεγάλη έκρηξη

Ευτυχώς οι νόμοι του σύμπαντος δεν ισχύουν πάντα στους ανθρώπους !

Μετά τη μεγάλη έκρηξη, το Big Bang, οι γαλαξίες απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον με αυξανόμενη ταχύτητα λόγω της σκοτεινής ενέργειας (ένα είδος αντι-βαρύτητας), που υπάρχει ανάμεσά τους. Κάποια στιγμή, η ταχύτητα απομάκρυνσης θα είναι τόσο μεγάλη, θα ξεπεράσει την ταχύτητα του φωτός και τότε θα εξαφανιστούν.

Δύο άνθρωποι ωστόσο, μετά τη δική τους «μεγάλη έκρηξη», μετά το δικό τους Big Bang, όταν χωρίζουν, δεν απομακρύνονται αξιωματικά με τον ίδιο τρόπο. Αν υπάρχει ανάμεσά τους «σκοτεινή ενέργεια», όπως απογοήτευση, αδιαφορία, μίσος, η «εξαφάνιση» τους θα ολοκληρωθεί μέσα σε ελάχιστο σχετικά χρονικό διάστημα. Αν όμως, η έλξη του ενός προς τον άλλον είναι μεγάλη, τότε καμία «σκοτεινή ενέργεια» δεν τους επηρεάζει και αργά ή γρήγορα ο ένας θα βρεθεί και πάλι στο βαρυτικό πεδίο του άλλου και οι τροχιές τους θα επανακτήσουν την πρότερη σταθερή πορεία τους και η καμπυλότητα του χωροχρόνου θα σκεπάζει και πάλι τα όνειρα τους…[8/5/2018]

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων