«Σε πόλεμο» (En Guerre)

Η ταινία του  Stéphane Brizé «Σε Πόλεμο» (En Guerre) είναι μια ωμή καταγγελία της αναλγησίας των σύγχρονων βιομηχανιών, οι οποίες στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της αποδοτικότητας και μιας ηθικής του κέρδους, καταπατούν κατάφωρα ακόμη και σε προηγμένες χώρες, όπως στη Γαλλία, τα ανθρώπινα και εργατικά δικαιώματα.

Με την κάμερα στο χέρι ο Brizé «παρακολουθεί» τον αγώνα 1.100 εργαζομένων σε εργοστάσιο στην Αζέν της Γαλλίας να σώσουν τις δουλειές τους, καθώς η γερμανική μητρική εταιρεία Dimke αποφασίζει ξαφνικά και απροειδοποίητα  να κλείσει το εργοστάσιο και να απολύσει όλους τους εργαζόμενους, αθετώντας την υπόσχεση περί του αντιθέτου και παρά τη μεγάλη κερδοφορία της. Με πρωταγωνιστή τον Λοράν (Vincent Lindon), οι εργαζόμενοι δίνουν τον δικό τους αγώνα, από τον οποίο τελικά βγαίνουν ηθικά δικαιωμένοι.

Στα διάρκεια του αγώνα αυτού ο θεατής παρακολουθεί όλα τα γνωστά (και στη χώρα μας ) μοτίβα της αντιπαράθεσης ανάμεσα σε ανθρώπους που παλεύουν με αξιοπρέπεια και με όσα μέσα διαθέτουν να συνεχίσουν να εργάζονται και το ανάλγητο πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού που σαρώνει όλο τον δυτικό κόσμο : απουσία επικοινωνίας και κατανόησης, σκληρή αντιπαράθεση, προβολή της ηθικής του χρήματος πάνω από τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και μια αναλγησία του ισχυρού απέναντι στον ανίσχυρο με τις πλάτες της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας, η οποία συνήθως χύνει κροκοδείλια δάκρυα ανήμπορη να παρέμβει ουσιαστικά στην προστασία του δικαιώματος στην εργασία.

Η ταινία, εκτός από τα τις φανερές αρετές της (εξαιρετικό μοντάζ, λήψεις ρεαλιστικές στα όρια του ζωντανού ρεπορτάζ, πειστικές ερμηνείες), διαθέτει σαφείς και ξεκάθαρους στόχους : αναδεικνύει σε αξίες την ηθική του αγώνα, τη φιλία, την πίστη σε υψηλά ιδανικά και στηλιτεύει τη διχόνοια, τη σύνθλιψη των συνειδήσεων στα γρανάζια του σύγχρονου οικονομικού φιλελευθερισμού, τη διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Το μήνυμα του Μπριζέ είναι σαφές και μάλλον απλό : ο αγώνας για την αξιοπρεπή ζωή ορισμένες φορές αξίζει περισσότερο ακόμη και από την ίδια τη ζωή. Η επιτυχία του δημιουργήματός του βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο το μήνυμα αυτό διηθείται στο μυαλό του θεατή, αποφεύγοντας τις ψευτορομαντικές κορώνες. Η αρχική πρόβλεψη ότι θα δει ένα πολυπαιγμένο με παρόμοιο τρόπο θέμα μετατρέπεται σταδιακά σε μια συναρπαστική παράδοση στον καταιγιστικό ρυθμό της αφήγησης, που δεν αφήνει περιθώρια μη παραδοχής ότι τελικά το σινεμά οφείλει να έχει και αυτόν τον ηθικοδιδακτικό- κοινωνικό ρόλο, ειδικότερα όταν καταπιάνεται με εντιμότητα και ειλικρίνεια με θέματα που αφορούν –αν όχι τους πάντες- σίγουρα τους περισσότερους…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων