Η περιφρόνηση του θανάτου

Η περιφρόνηση τού θανάτου είναι το μεγαλύτερο ανθρώπινο σφάλμα. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, γίνεται ένα θανάσιμο αμάρτημα.

Αν μπορούσαμε να κατανοήσουμε την αναγκαστική παρουσία του στη ζωή μας ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της, θα δίναμε τελικά μεγαλύτερη αξία στην ίδια. Αν από μικρή ακόμη ηλικία μαθαίναμε να ζούμε με την ιδέα του θανάτου, ή έστω με τη συνειδητοποίηση και την παραδοχή της μοιραίας φθοράς της ύπαρξής μας, θα δίναμε ίσως μεγαλύτερη αξία και πιο σημαντικό νόημα στη ζωή μας. Αν διδασκόμασταν από νεαρή ηλικία ότι αποτελούμαστε από σωματίδια, τα οποία υπήρχαν πριν από εμάς και κάποτε θα αποσυντεθούν, από ενέργεια και μάζα που κάποτε θα διοχετευτούν σε άλλα σώματα και σε άλλα υλικά στοιχεία, θα δίναμε ίσως μεγαλύτερο νόημα στην εκπόνηση ενός σχεδίου αντάξιου της πεπερασμένης ζωής που έχουμε το προνόμιο να δοκιμάσουμε. Ο θάνατος δεν είναι εμπόδιο στη ζωή μας. Ο θάνατος είναι το κίνητρο…

Πίνακας : Αλέκος Φασιανός

You may also like...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων