Το χάος των ανθρώπινων σχέσεων

ByStratos Tsagaris

Ιαν 3, 2026 #Άνθρωποι, #Ζωή, #Σχέσεις, #Χάος

Read Time:1 Minute, 6 Second

Περιπλανιόμαστε στο χάος των ανθρωπίνων σχέσεων. Χάος όμως, δεν σημαίνει αταξία, ένα σύστημα χωρίς νόμους και κανόνες. Είναι η πηγή της δημιουργίας, η “άβυσσος” πάνω στην οποία κτίζεται κάθε μορφή ύπαρξης και κοινωνικής οργάνωσης.

Σύμφωνα μάλιστα με τον Κορνήλιο Καστοριάδη (1922-1997), κάθε κοινωνία, για να επιβιώσει, πρέπει να δώσει ένα νόημα στη ζωή και στον κόσμο. Αυτό το κάνει δημιουργώντας φαντασιακές σημασίες (π.χ. πατρίδα, θεός, έθνος, πρόοδος). Η κοινωνία θεσμίζει έναν «κόσμο» (με την αρχαιοελληνική έννοια της τάξης) για να καλύψει το Χάος. Οι θεσμοί είναι το «δίχτυ» που ρίχνουμε πάνω στην άβυσσο για να μην κοιτάμε το κενό και να μπορούμε να λειτουργούμε.

Η λέξη “χάος” άλλωστε, προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα χάω (χάσκω), που σημαίνει ανοίγω διάπλατα, είμαι ανοικτός- άρα, είμαι ικανός να δημιουργήσω και να δώσω νόημα στην άμορφη, ακαθόριστη κατάσταση που με περιβάλλει, να βάλω σε τάξη την αταξία, να δώσω νόημα σε κάτι από το οποίο απουσιάζει εντελώς το νόημα.

Για να δημιουργήσω σχέσεις με άλλους ανθρώπους λοιπόν, πρέπει να είμαι ανοικτός, να μπορώ να βουτώ στην άβυσσο των ανθρωπίνων σχέσεων, να δίνω νόημα και μορφές στο χάος των ανθρώπων που με περιβάλλουν. Να μπορώ να βάζω σε “τάξη” χειρονομίες, χαμόγελα, βλέμματα, λόγια, πράξεις, που γεννιούνται ασταμάτητα από το χάος των άλλων ανθρώπων γύρω μου…

Πίνακας : Γιάννης Γαΐτης, “L’ Arbre et Nous”, 1982