Ποτάμι

ByStratos Tsagaris

Δεκ 30, 2025 #Άνθρωποι, #Ζωή, #Καθημερινότητα, #Σχέσεις, #Φιλοσοφία, #Φύση

Read Time:57 Second

Η ζωή μας είναι ένα ποτάμι.

Μεγάλο, μικρό, πλατύ, στενό, κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί στη ροή του.

Άλλοτε φουσκώνει από τα νερά των παραποτάμων που καταλήγουν στην κοίτη του, και άλλοτε στενεύει για να ελιχθεί ανάμεσα στα εμπόδια που συναντά στην πορεία του. Κάποτε γκρεμοτσακίζεται από ψηλά φαράγγια και κάποτε ρέει ήρεμο και πλωτό για όλα τα καράβια που φιλοξενεί στα νερά του.

Τίποτα δεν ανακόπτει τη ροή του προς την απέραντη θάλασσα, όπου κάποια στιγμή καταλήγει και χάνεται, αφήνοντας πίσω του το αποτύπωμα της κοίτης του, έως ότου σβήσει από τον καιρό, τις βροχές και τα φερτά υλικά.

Ίσως κάποιοι που ταξίδεψαν στα νερά του το θυμούνται για κάμποσο καιρό και ίσως πάλι κάποιοι άλλοι που αφέθηκαν στο ρεύμα του να απαθανάτισαν τα τοπία που διέσχισε, παγώνοντας τον χρόνο.

Κανείς όμως, από εκείνους που το γνώρισαν δεν θα μάθει ποτέ τι πραγματικά θέλησε, ονειρεύτηκε και βρήκε στο ταξίδι του. Αυτά θα χαθούν στον πάτο της απέραντης θάλασσας, όταν το ποτάμι θα στερέψει και θα πάψει να χαράζει τη γη που ίσως κάποτε σκίρτησε στο πέρασμά του…

Πίνακας : Camille Pissarro, “Bathers Seated on the Banks of a River”, 1901